உடல் கூற்று வண்ணம்

உடல் கூற்று வண்ணம் பற்றி சங்ககால நடையில் பாம்பன் குமரகுபரர் போல் தகர வர்க்க நடையில் எழுதப்பட்ட கலித்தொகை பத்து பாடல்

பாடல் 1: தோற்றத் தொடக்கம் (கருவறை அமைவு)

தரவு:

தாதொடு தாது தொடரத் துளித்தொரு

தீதுறு தீயின் திளைத்த திருவுடல்   

தூதெனத் தோன்றித் துயர்தரு தொல்லுலகில்       

தாதையின் தாயின் தகைவில் திரண்டதே!

தாழிசை:

திரண்ட திரளெனத் திண்தசை தேக்கி,        .                

துரண்ட துளைதொறும் தூய்மையிலாத் தூம்பில்,      

திரண்டெழு தாகமும் தீராத் தவிப்பும் 

தருவது தானோ தரணித் தளமே?

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தோற்றும் துயர்தனைத் துடைக்கத் தகுமெனத்       .          

தேற்றித் தொழுக தொழுதே!

பாடல் 2: தத்துவப் பூதம் (ஐம்பூதக் கூட்டு)

தரவு:

தாரணி, தீயொடு, தண்புனல், தண்காற்று,       

தூரத்து விண்தொடு தத்துவக் கூட்டத்தில்       

தையெனத் தைத்தொரு தட்டொடு சட்டமாய்       

தோற்பை திரட்டித் தொடுத்த தகைமையே!

தாழிசை:

தொடுத்த தசைநரம்பு தூக்கிய தூணாய்,         

தடுத்த எலும்பு தகைந்ததோர் கூடாய்,        

அடுத்திடு தாதுக்க ளத்தனையும் தள்ளித்        

தடுத்திடத் திண்டாடும் தன்மையதே தேகம்!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

திணிந்த தத்துவத் தீங்கினைத் தேறித்        

துணிந்து தொழுக தொழல்!

பாடல் 3: தோற்பைக் கேடு (அக அழுக்கு)

தரவு:

துப்புர வின்றித் துலங்கும் தொழுநோய்போல்       

தப்பறை தன்னுள் தவழும் மலத்தொடு       

தாரணி மெச்சத் தகையெனத் தோற்றினும்        

துப்புர வற்ற துயர்க்கூ டறிதிரோ?

தாழிசை:

தித்திக்கும் கன்னல் திகைக்கத் திகழ்ந்தாலும்,       

தத்துவத் தோலினில் தைத்த வியர்வையாம்;       

தொத்திடும் பித்தமும் தொக்க சளியொடு        

தத்தித் தெறிக்கும் தளையிது தானே!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தோலின் தகைமை தொடராது தூயநல்        

தாளினைத் தேடித் தொழல்!

பாடல் 4: தசையுறு தளை (ஆசைச் சுழல்)

தரவு:

தையலார் தம்மிடை தோய்ந்து தவிக்கின்ற       

தையெனத் தாங்கும் தளருடல் தன்னுளே       

தின்னும் தணலெனத் தீராத் தணியாத        

துன்பத் தொடர்ச்சி தொடுக்குந் தரங்கமே!

தாழிசை:

தழுவும் தளிர்க்கரம் தம்மொடு தோயினும்,       

தவழும் தருணம் தளரும் தினந்தொறும்;        

ததும்பும் இளமையும் தாவிடும் பாய்கையாய்,       

திமிரும் தசைநரம்பு தீய்ந்து தவிக்குமே!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தையல் தளையினைத் தள்ளித் திருவருள்        

தையெனத் தாங்கித் தொழல்!

பாடல் 5: நரை திரைத் தோற்றம் (மூப்பின் வருகை)

தரவு:

துள்ளிய கால்கள் தளர்ந்து தடுமாறத்        

தெள்ளிய பற்கள் தெறித்து விழுந்திடத்        

தோகை நிகர்த்த மயிர்தோற்றுத் தூநரையாய்த்       

தூங்கும் தோலொடு தோன்றிய மூப்பே!

தாழிசை:

தண்டுணையாகத் தளர்ந்து தடிதூக்கித் திண்டாடித்      

தும்மித் திகைக்குமத் தாளினில், தொண்டையிற்      

கோழை துரத்தத் துயருற்றுத் திண்டாடும்       

போழ்திற் துணைதான் தருமரோ?

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தெவ்வர் தகைமை தணித்துத் திருவருள்        

தெய்வத் தாளே துணை!

பாடல் 6: காலன் தூது (இறுதித் தருணம்)

தரவு:

திண்ணெனத் தோன்றும் திமிரும் தணிந்திடத்        

திக்குக ளெட்டும் திகைக்கத் திறல்கொடு        

தண்டொடு தோன்றும் தறுகண் மறலியின்       

தூதர்கள் தாக்கும் துயரறி வீரோ!

தாழிசை:

தடுக்கும் சுற்றத்தார் தாரமும் தாயும் 

திகைத்துத் கதறித் திரண்டு தலைமோதித் 

தாங்கும் உயிரினைத் தடுத்து நிறுத்தவோ 

தகைமை இலையெனத் தாழ்ந்திடு வாரே!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தூதுவர் தாக்கும் துயரின் றுணையெனத்        

தாதையடி தொழுதே தணி!

பாடல் 7: பிணத் தகைமை (இடுகாட்டு நிலை)

தரவு:

தங்கிடும் மூச்சது தானும் தணிந்தபின்        

பிணமெனத் தூற்றிப் பெயரிட்டுத் தள்ளித்       

தீயினில் தள்ளித் திருநீ றெனவாக்கித்        

தோயும் உறவினர் தூரத் துறப்பரே!

தாழிசை:

திருத்திய ஆடையும் தேக்கிய பூசனை        

தெறித்திடக் கட்டைத் தளத்தினில் தள்ளியே,        

தீயிடு கொள்ளி தலைமிசைத் தீண்டிடத்        

திரும்பியே பார்ப்பா ரிலையெனத் தேறுமே!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

திப்பியத் தேனைத் தெவிட்டாத் திருவருள்       

தற்பரன் றாளைத் தொழல்!

 

பாடல் 8: பேய்ப்படை தின்னல் (புலால் அழிவு)

தரவு:

தூக்கிச் சுமந்த தொலையாத தன்னுடல்        

தாக்கிக் குதறித் தடிநரிக் கூட்டமும்        

தின்னத் துடிக்கும் திகழ்கழுகு தாழ்ந்திடத்        

தீய்ந்த புழுக்கள் தினந்தொறும் துன்னுமே!

தாழிசை:

திகழ்ந்த அழகெல்லாம் தீய்ந்த கரியெனத்       

துகளாய்ப் பறக்கும் துகள்திரள் தன்னுளே,       

தோண்டிய பள்ளமும் தூர்த்த குழியுமாய்       

தீர்ந்துபோஞ் சாம்பல் தினையள வானதே!

சுரிதகம்:

அதனால்,

திரியும் புழுவின் தீங்கினைத் தேறித்

திருவடி தொழுதே தணி!

பாடல் 9: நிலையாமைத் தெளிவு (மெய்யுணர்வு)

தரவு:

தோன்றும் நிலையிலாத் தோற்பையை மெய்யெனத்      

தேர்ந்து திகைக்கும் தெருளா மாந்தரே,         

தூய மெய்ஞ்ஞானத் துறைதொறும் தோய்ந்திடின்       

தீராத் துயரெலாம் தீர்ந்து தணியுமே!

தாழிசை:

தத்துவக் குப்பையைத் தள்ளித் தனிமுதல்        

தற்பர ஞானத் தழலினைத் தூண்டிடின்,        

ததும்பும் ஆனந்தத் தாரகை தோன்றிடும்;       

தவநெறி கூடும் தகைமை தழைக்குமே!

சுரிதகம்:

அதனால், 

தீதிலா நெஞ்சில் தினந்தினம் நின்றொளிர்       

தாதையடி தொழுதே தெளி!

பாடல் 10: திருவருட் பேறு (முத்தி நிலை)

தரவு:

துன்பத் தளையறுத்துத் தூய திருவடித்        

தொண்டில் திளைத்துத் தொழுகின்ற தொண்டர்க்குத்       

துய்ய சிவகதி தோன்றித் துலங்கிடத்         

தீராத இன்பத் திளைப்பது திண்ணமே!

தாழிசை:

தாங்கரிய மாயைத் தளைதனைத் தள்ளித்         

தூய பரஞ்சுடர் தோன்றிய தன்னுளே        

திளைத்திடும் அன்பர்க்குத் தீங்கில்லை; என்றும்       

தழைத்திடும் தாரகைத் தற்பர முத்தியே!

சுரிதகம்:

அதனால்,            

தம்பிரான் றன்னைத் தனிமுதல் தெய்வத்தைத்       

தாழ்ந்து தொழுமின் தொழுது!

 

பாடல் 1: தோற்றத் தொடக்கம் (கருவறை அமைவு) சொற்பொருள் விளக்கம்:

1. தாதொடு தாது தொடர: தந்தையின் விந்துத் தாதுவும் தாயின் சுரோணிதத் தாதுவும் ஒன்றோடொன்று கூட.
2. துளித்து: கருவாகத் துளித்து உறைந்து.
3. தீதுறு தீ: வினைப்பயனால் ஏற்படும் உடலின் அகத்தீ (கருவறை வெம்மை).
4. திளைத்த: தங்கி வளர்ந்த.
5. தூதெனத் தோன்றி: முற்பிறப்பின் வினைப்பயனை இப்பிறப்பில் கொண்டு சேர்க்கும் தூது போல இவ்வுலகில் பிறந்து.
6. தொல்லுலகில்: பழைமையான இவ்வுலகில்.
7. தாதை: தந்தை.
8. தகைவில்: சேர்க்கையால் / கட்டுப்பாட்டால்.
9. திண்தசை: பருத்த உடலின் தசை.
10. துரண்ட துளைதொறும்: உடலிலுள்ள ஒன்பது துவாரங்கள் தோறும்.
11. தூம்பில்: மல, சலக் குழாய்கள் மற்றும் அழுக்கு வழிகள்.
12. தரணித் தளம்: பூமி.
13. தேற்றி: தெளிவடைந்து.

 

விளக்கவுரை: தாய் தந்தையரின் உடற்கூற்றுத் தாதுக்கள் இணைந்ததால், வெம்மை மிகுந்த கருவறையினுள் உருவானது இந்த உடல். பழவினையை நுகர்வதற்காகத் தூது போல வந்து தோன்றிய இவ்வுடலானது, மலமும் துர்நாற்றமும் வடியும் துவாரங்களை உடையது. இத்தகைய ஊன் உடம்பு தீராத தாகத்தையும் பசித் தவிப்பையும் மட்டுமே இவ்வுலகில் தரும் இயல்புடையது. எனவே, பிறவித்துன்பத்தை அறுக்க வேண்டுமானால், இறைவனின் திருவடிகளை மனமுருகித் தொழுது உய்ய வேண்டும்.

பாடல் 2: தத்துவப் பூதம் (ஐம்பூதக் கூட்டு)

சொற்பொருள் விளக்கம்:

1. தாரணி: நிலம் (மண்).
2. தண்புனல்: குளிர்ந்த நீர்.
3. தண்காற்று: காற்று.
4. விண்: ஆகாயம்.
5. தத்துவக் கூட்டம்: இருபத்து நான்கு ஆன்ம தத்துவங்கள் மற்றும் ஐம்பூதங்களின் தொகுதி.
6. தையெனத் தைத்து: மிக நேர்த்தியாகப் பொருத்தி.
7. தோற்பை: தோலால் போர்த்தப்பட்ட உடற்பை.
8. கூடு: எலும்புக் கூடு.
9. திண்டாடும்: தடுமாறும் / அழியும்.

 

விளக்கவுரை: மண், நெருப்பு, நீர், காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐம்பூதங்களின் சேர்க்கையால் ஒரு சட்டம் போல் உருவாக்கப்பட்டது இந்த உடம்பு. எலும்புகளைத் தூண்களாகவும் கூண்டாகவும் கொண்டு, நரம்புகளாலும் தசைகளாலும் தைக்கப்பட்டுத் தோலால் மூடப்பட்ட ஓர் உறை இது. எழுவகைத் தாதுக்களும் தத்தம் வலிமை குன்றித் தடுமாறும் தன்மையுடைய இந்நிலையற்ற உடலின் தத்துவப் போலித்தன்மையை உணர்ந்து, மெய்யான பரம்பொருளைத் துணிந்து வழிபட வேண்டும்.

 

 

பாடல் 3: தோற்பைக் கேடு (அக அழுக்கு)

சொற்பொருள் விளக்கம்:

1. துப்புரவு இன்றி: தூய்மை இல்லாமல்.
2. தொழுநோய்: தீராத புண் அல்லது ஊன் கேடு.
3. தப்பறை: குற்றமுடைய / தவறுகள் மலிந்த உடம்பு.
4. துயர்க்கூடு: துன்பம் நிறைந்த உடற்கூடு.
5. அறிதிரோ: அறிவீர்களா?
6. கன்னல்: கரும்பு / வெல்லம் (இனிமை).
7. தொத்திடும் பித்தம்: உடலுக்குள் சுழலும் பித்த நீர்.
8. தொக்க சளி: தேங்கிய கபம்/சளி.
9. தளை: உடற்பிணி / பிறவிச் சிறை.

 

விளக்கவுரை: வெளியே பார்க்கப் பளபளப்பாகத் தெரிந்தாலும், உள்ளே மலமும் சிறுநீரும் பிற அழுக்குகளும் தேங்கிய ஓர் அசுத்தமான பையே இவ்வுடல். கரும்பைப் போல் புறத்தே இனிமையுடையதாக வேடமிட்டாலும், வியர்வையும் சளியும் பித்தமும் வழியும் துயரப் பாண்டம் இது. புறத்தோலின் அழகில் மயங்கி அழியாமல், தூய திருவடிகளை மட்டுமே பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

பாடல் 4: தசையுறு தளை (ஆசைச் சுழல்)

சொற்பொருள் விளக்கம்:

1. தையலார்: பெண்கள்.
2. தோய்ந்து: காம இன்பத்தில் மூழ்கி.
3. தணல்: எரியும் நெருப்பு / தழல்.
4. தரங்கம்: அலை (துன்ப அலைகள்).
5. தளிர்க்கரம்: மென்மையான கைகள்.
6. பாய்கை: பாய்ந்து ஓடும் வெள்ளம்.
7. தீய்ந்து: கருகி.

 

விளக்கவுரை: பெண்களின் சிற்றின்ப மாயையில் விழுந்து தத்தளிக்கும் இந்த உடம்பு, அணையாத நெருப்பைப் போன்ற துன்ப அலைகளை எழுப்புகிறது. தழுவும் மென்மையான இளமை உடலும் நாள்தோறும் வயோதிகத்தை நோக்கிப் பாய்ந்தோடும் நீராய் மறையும். தசைநரம்புகள் நைந்து கருகும் முன்னரே, சிற்றின்பத் தளையை அறுத்தெறிந்து அருட்பேற்றைத் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

பாடல் 5: நரை திரைத் தோற்றம் (மூப்பின் வருகை)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. துள்ளிய: இளமையில் துள்ளித் திரிந்த.
2. தெள்ளிய: உறுதியான / வெண்மையான பற்கள்.
3. தோகை நிகர்த்த மயிர்: மயில் தோகை போன்ற அடர்ந்த கூந்தல்.
4. தூநரை: வெண்மையான நரைமயிர்.
5. தூங்கும் தோல்: தொங்கும் தளர்ந்த தோல் (திரை).
6. தண்டு: கைத்தடி (ஊன்றுகோல்).
7. கோழை துரத்த: தொண்டையில் கபம் அடைத்து இருமல் பீடிக்க.
8. தெவ்வர்: அகப்பகையாகிய காமம் முதலான குற்றங்கள்.
2. விளக்கவுரை: இளமையில் துள்ளிய கால்கள் தளர்ந்து நடுங்க, அழகிய பற்கள் கொட்டி விழ, கருங்கூந்தல் வெளுத்து நரையாகி, தோலும் சுருங்கித் தொங்கி மூப்பு வந்தடைகிறது. கைத்தடியை ஊன்றித் தடுமாறி, தொண்டையில் கோழை அடைத்துத் தவிக்கும் அந்தக் கடைசிக் காலத்தில் எந்த உலக உறவும் துணையாகாது. எனவே மூப்பு வந்து முடக்கும் முன்பே தெய்வத் திருவடிகளைப் பற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

பாடல் 6: காலன் தூது (இறுதித் தருணம்)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. திமிரும் தணிந்திட: உடலின் பலமும் கர்வமும் அடங்க.
2. தறுகண்: அஞ்சாமை கொண்ட / கொடூரமான.
3. மறலி: எமன்.
4. தாரம்: மனைவி.
5. தாழ்ந்திடுவாரே: செயலற்றுத் தரையில் விழுந்து கதறுவர்.
2. விளக்கவுரை: இளமைத் திமிர் அடங்கி, எட்டுத் திசைகளும் நடுங்கும்படி எமதூதர்கள் பாசக்கயிற்றோடு வரும்போது ஏற்படும் அச்சமும் நடுக்கமும் கொடியது. அத்தருணத்தில் மனைவியும் தாயும் சுற்றத்தாரும் கதறித் தலையிலடித்துக் கொண்டாலும், பிரியும் உயிரைத் தடுத்து நிறுத்த அவர்களால் இயலாது. அந்த இறுதிக் காலத்தில் எமனின் துயரிலிருந்து காக்கும் ஒரே துணை சிவபெருமானின் திருவடி மட்டுமே.

பாடல் 7: பிணத் தகைமை (இடுகாட்டு நிலை)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. தங்கிடும் மூச்சு: உடலுக்குள் உலவும் பிராண வாயு.
2. தூரத் துறப்பரே: சுடுகாட்டில் விட்டு விலகிப் போவர்.
3. பூசனை: சந்தனம், மாலை முதலிய அலங்காரங்கள்.
4. கட்டைத் தளம்: சிதைக்கட்டை / ஈமப்படுக்கை.
5. தீயிடு கொள்ளி: தலையில் வைக்கப்படும் தீக்கொள்ளி.
6. திப்பியம்: திவ்வியமான / மேலான.
2. விளக்கவுரை: உடலில் ஓடும் மூச்சுக் காற்று நின்ற அடுத்த கணமே, 'பிணம்' என்று பெயரிட்டுத் தீண்டாமல் ஒதுக்கிவிடுவர். அழகிய ஆடைகளும் பூக்களும் களைந்து, சுடுகாட்டுக் கொள்ளித் தீயை உச்சந்தலையில் வைத்துவிட்டு, உற்றார் ஒருமுறைகூடத் திரும்பிப் பாராமல் சென்றுவிடுவர். இந்த அநித்திய நிலையை உணர்ந்து, தெவிட்டாத திவ்வியத் தேனான பரம்பொருளைத் தொழ வேண்டும்.

பாடல் 8: பேய்ப்படை தின்னல் (புலால் அழிவு)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. தொலையாத தன்னுடல்: அழியாது என எண்ணிப் பேணிய உடம்பு.
2. தடிநரி: பருத்த உடலுடைய நரிகள்.
3. திகழ்கழுகு: வானில் வட்டமிடும் பிணந்தின்னிக் கழுகுகள்.
4. துன்னுமே: நெருங்கிப் புசிக்கும்.
5. தூர்த்த குழி: புதைத்த பள்ளம்.
6. தினையளவு: மிகச் சிறிய அளவு (ஒரு பிடி சாம்பல்).
2. விளக்கவுரை: எண்ணெய் பூசி வளர்த்த உடம்பை நரிகளும் கழுகுகளும் குதறித் தின்னும்; நிலத்தில் புதைத்தால் புழுக்கள் தினந்தோறும் அரித்துத் தின்னும்; எரித்தால் ஒரு பிடி சாம்பலாக மட்டுமே மிஞ்சும். இத்தகைய புலால் உடம்பின் இழிவை அறிந்து, மாயையிலிருந்து விடுபட்டுப் புனிதமான அடிகளைத் தியானிக்க வேண்டும்.

பாடல் 9: நிலையாமைத் தெளிவு (மெய்யுணர்வு)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. தெருளா மாந்தரே: அறிவில் தெளிவில்லாத மனிதர்களே.
2. துறைதொறும்: மெய்ஞ்ஞான நெறிகளில்.
3. தழல்: ஞானத் தீ.
4. தாரகை: விண்மீன் போன்ற ஒளி / வழிகாட்டி.
5. தாதையடி: உலக உயிர்களுக்குத் தந்தையான இறைவனின் திருவடி.
2. விளக்கவுரை: நிலையானதல்லாத இந்தத் தோற்பையை மெய்யானது என்று மயங்கித் திரியும் உலக மக்களே! உடலெனும் தத்துவக் குப்பையைத் தூர எறிந்துவிட்டு, உள்ளத்தில் மெய்ஞ்ஞானத் தீயை மூட்டினால், எல்லையற்ற பேரின்ப ஒளி தோன்றும்; நல் தவநெறி கூடும். எங்கும் நிறைந்த இறைவனின் அடிகளைத் தொழுது உண்மைப் பொருளை உணருங்கள்.

பாடல் 10: திருவருட் பேறு (முத்தி நிலை)

1. சொற்பொருள் விளக்கம்:
1. துன்பத் தளை: பிறவித்துன்பமாகிய விலங்கு.
2. துய்ய: தூய.
3. சிவகதி: முத்தி நிலை / பரமபதம்.
4. திண்ணமே: உறுதியானது.
5. பரஞ்சுடர்: பேரொளிப் பிழம்பான பரம் பொருள்.
6. தம்பிரான்: தலைவன் / சிவபெருமான்.
2. விளக்கவுரை: பிறவித் தளைகளை அறுத்து, இறைவனின் தூய திருவடித் தொண்டில் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் மெய்யடியார்களுக்கு அழிவில்லாத சிவகதி கிட்டுவது உறுதி. கடத்தற்கரிய மாயையை வீழ்த்தி, உள்ளொளிரும் பரஞ்சுடரைக் காண்போர்க்கு எவ்விதத் துன்பமும் இல்லை; அவர்களது ஆன்மா அழியாத பேரின்ப முத்தியில் திளைக்கும். எனவே, முழுமுதற் கடவுளான இறைவனைப் பணிந்து போற்றுங்கள்.

 

யாப்பமைப்பு இப்பத்துப் பாடல்களும் சங்க யாப்பிலக்கண மரபில் அமைந்த ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா நெறியை அடியொற்றி, சுருங்கிய வடிவமைப்புடன் கட்டப்பட்டுள்ளன. தொல்காப்பியப் பொருளியல் மற்றும் செய்யுளியல் நெறிப்படி, கலிப்பாவின் அடிப்படை உறுப்புகளாகிய தரவு, தாழிசை, சுரிதகம் ஆகிய மூன்றும் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

1. தரவு (நான்கடி நாற்சீர் - அளவடி): பாட்டின் தொடக்கமாக அமையும் தரவுப் பகுதி, கருத்தை எடுத்துரைக்கும் முகப்பாக விளங்குகிறது. இது நான்கு அடிகளைக் கொண்டு, ஒவ்வோர் அடியிலும் நான்கு சீர்கள் (அளவடி) அமையப் பாடப்பட்டுள்ளது.
2. தாழிசை (இடை உறுப்பு): கலித்தொகையில் வரும் தாழிசையின் உள்ளடக்கப் பண்புகளை உள்வாங்கி, தரவில் சொல்லப்பட்ட கருத்தை மேலும் விரித்துரைக்கும் வகையில் நான்கடி அளவடித் தாழிசையாக இது அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
3. சுரிதகம் (முத்தாய்ப்பு முடிவு): பாட்டின் முடிவை உணர்த்தும் சுரிதகம், "அதனால்..." எனத் தொடங்கி இரண்டடிச் சுரிதகமாக (அளவடி மற்றும் சிந்தடி/குறளடி அமைப்பில்) பாட்டின் இறுதி அறிவுரையைச் சுருக்கமாக முடித்து வைக்கிறது.
4. தளையமைப்பு (துள்ளலோசை நயம்): பாடல் வரிகளில் கலித்தளை (காய்முன் நிரை) மற்றும் வெண்டளை (காய்முன் நேர், மாமுன் நிரை, விளமுன் நேர்) விரவி வந்து, கலிப்பாவுக்குரிய துள்ளல் நடையையும் தாளக்கட்டையும் தருகின்றன.

தகர வர்க்க சந்த நயம் (பாம்பன் சுவாமிகள் & குமரகுருபரர் நடை)

பாம்பன் சுவாமிகள் மற்றும் குமரகுருபரரின் சிற்றிலக்கியப் பாணிகளில் 'வர்க்க எழுத்துப் பாடல்கள்' (ஓர் எழுத்தின் வரிசை மட்டுமே பெரும்பான்மையாக வருவது) மிகச் சிறந்த சந்தக் கட்டுப்பாட்டுடன் அமைந்திருக்கும். இப்பாடல்களில் தகர வர்க்க எழுத்துகள் (த, தா, தி, தீ, து, தூ, தெ, தே, தையென வரும் த, தா வரிசை) ஒலி நயத்தை ஆள்கின்றன.

1. மோனை நயம் (அடிமோனை & சீர்மோனை): ஒவ்வோர் அடியின் முதல் எழுத்தும் தகர வர்க்கத்திலேயே தொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
2. தாதொடு தாது தொடரத் துளித்தொரு தீதுறு தீயின் திளைத்த திருவுடல் தூதெனத் தோன்றித் துயர்தரு தொல்லுலகில்
3. எதுகை நயம் (அடிதோறும் இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றிவருதல்): தகர வர்க்க எழுத்துகளோடு இணைந்து, இரண்டாம் எழுத்துகளும் தகர மெய்யாகவோ (த்) அல்லது பிற வல்லின மெய்களாகவோ பொருந்தி வந்து எதுகை நயத்தை இறுக்குகின்றன.
4. தைத்து / பொத்து / மைத்து / மொய்த்து
5. வல்லின ஓசை நடையும் சந்தக் குடிப்பும்: தகர மெல்லெழுத்தற்ற வன்மையான 'த'கர மோனையானது, உடலின் நிலையாமையையும் பிணத்தின் இழிவையும் அச்சுறுத்தும் தொனியில் வெளிப்படுத்த குமரகுருபரரின் மீனாட்சியம்மைப் பிள்ளைத்தமிழ் வருகைப் பருவ சந்தம்போலவும், பாம்பன் சுவாமிகளின் சண்முகக் கவச சந்தம்போலவும் இறுக்கமான ஓசையைத் தருகிறது.

கலித்தொகை நெறிமுறைகள்

சங்கத் தொகை நூலான கலித்தொகை நாடகப் பாங்கான உரையாடல்களுக்கும், துள்ளலோசைக் கலிப்பாவிற்கும் உரியது. இப்பாடல்கள் கலித்தொகையின் பின்வரும் மரபுக்கூறுகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன:

1. அமைப்பு முறைமை (தரவு - தாழிசை - சுரிதகம்): கலித்தொகைப் பாடல்களில் தரவு முன்னிற்க, தாழிசை இடையில் பயின்று வர, சுரிதகம் முடிக்கும் உறுப்பியல் வரிசை வழுவாமல் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது.
2. தொகைச் சொல் இணைப்பு ("அதனால்"): கலித்தொகையில் தாழிசையிலிருந்து சுரிதகத்திற்கு மாறும்போது வரும் "எனவாங்கு", "அதனால்" போன்ற மரபுச் சொற்களில், இங்கு "அதனால்" என்ற சொல் சுரிதகத் தொடக்கமாகத் தரப்பட்டுப் பொருளைத் தொகுத்துக் காட்டுகிறது.
3. பொருண்மைப் பொருத்தம் (நிலையாமைக் கூற்று): கலித்தொகையின் பாலைக் கலியில் பொருள்வயிற் பிரிவு மற்றும் நிலையாமை பற்றிய கருத்துகள் பயின்று வரும் பாணியைப் பின்பற்றி, உடற்கூற்றின் அநித்தியத் தன்மை இதில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
4. அடுக்குச் சீர் ஒழுங்கு: சொற்கள் தாளக்கட்டோடு ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அடுக்கப்பட்டு, ஓசையமைதி குன்றாமல் இறுதிவரை பாட்டின் துள்ளல் நடை காக்கப்படுகிறது.

 

ஆசிரியர்: சிறுதொண்டர் திருநாவுக்கரசு காந்திகாசிநாதன்